نداند كه صاحب آنها راضى است ، اشكال ندارد ، ولى اگر صاحب آنها از وضو گرفتن نهى كند ، يا اين كه انسان بداند كه مالك راضى نيست ، يا اين كه مالك صغير يا مجنون باشد ، احتياط مستحب آنست كه با آب آنها وضو نگيرد . ( مسأله 278 ) : اگر فراموش كند آب غصبى است وبا آن وضو بگيرد صحيح است ، ولى كسى كه خودش آب را غصب كرده اگر غصبى بودن آن را فراموش كند ووضو بگيرد وضوى أو محل اشكال است . ( ( شرط چهارم ) ) : آن كه ظرف آب وضو مباح باشد . ( ( شرط پنجم ) ) : آن كه ظرف آب وضو بنابر احتياط واجب طلا ونقره نباشد . وتفصيل اين دو شرط در مسأله بعدى ذكر مىشود . ( مسأله 279 ) : اگر آب وضو در ظرف غصبى ويا طلا يا نقره است وغير از آن آب ديگرى ندارد در صورتي كه بتواند بوجه مشروعى آن آب را در ظرف ديگر خالى نمايد لازمست خالى كرده وبعدا وضو بگيرد وچنانچه ميسور نباشد بايد تيمم كند واگر آب ديگرى دارد لازم است با آن وضو بگيرد ودر هر دو صورت اگر مخالفت كرده وبا آب ظرف غصبى يا ظرف طلا يا نقره وضو بگيرد وضويش صحيح است . ( مسأله 280 ) : حوضي كه مثلا يك آجر يا يك سنگ آب غصبى است ، در صورتي كه برداشتن آب در عرف تصرف در آن آجر يا سنگ نباشد اشكالى ندارد ودر صورتي كه تصرف باشد بر داشتن آب حرام ولى وضو صحيح است . ( مسأله 281 ) : اگر در صحن يكى از امامان يا امامزادگان كه سابقا قبرستان بوده حوض يا نهرى بسازند ، چنانچه انسان نداند كه زمين صحن را براي قبرستان وقف كرده‌اند ، وضو گرفتن در آن حوض ونهر اشكال ندارد . ( ( شرط ششم ) ) آن كه أعضاء وضو موقع شستن ومسح كردن پاك باشد . ( مسأله 282 ) : اگر پيش از تمام شدن وضو جائى را كه شسته يا مسح